Obszar gminy podzielony jest między dwa mezoregiony geograficzne: Wysoczyznę Siedlecką i Podlaski Przełom Bugu. Wysoczyzna Siedlecka obejmuje większą część gminy od strony południowo-zachodniej, a Podlaski Przełom Bugu część północno-wschodnią.
Pod względem krajobrazowym, obszar Wysoczyzny Siedleckiej dzięki licznym wzniesieniom morenowym jest bardzo urozmaicony pod względem ukształtowania powierzchni. Ta gwałtowna różnica poziomów na terenie gminy szczególnie uwidacznia się w pobliżu miejscowości: Sterdyń, Kuczaby, Stelągi. Średnio bezwzględna wysokość Wysoczyzny waha się w granicach 50 - 100 m n.p.m., natomiast na terenie gminy Sterdyń wynosi od 102 m do 140 m.
Głównym ciekiem wodnym jest rzeka Bug. Teren gminy przecinają jeszcze dwie rzeczki o niezwykle malowniczych dolinach: Buczynka i Cetynia, w których skupiło się najstarsze osadnictwo na tym terenie.

Większość miejscowości gminy posiada dogodne połączenia komunikacyjne z Sokołowem Podlaskim przez Sabnie oraz z Kosowem Lackim, Ceranowem i Jabłonną Lacką. Odległość z miejscowości gminnej Sterdyń do Sokołowa Podlaskiego wynosi 22 km.,, do Siedlec - 50 km, do Warszawy - 120 km, do Lublina - 180 km, do Białegostoku - 120 km

Najwcześniejsze zapiski o Sterdyni pochodzą z 1446 roku. Wymieniona jest ona w spisie parafii łuckiej, archidiakonu brzeskiego w dziale podlaskim.
Sterdyń posiadała prawa wsi targowej, a w latach 1737 - 1869 posiadała prawa miejskie, co potwierdza zachowany do czasów obecnych w centrum Sterdyni rozległy, prostokątny plac - rynek ze skwerem.
Na tym placu znajduje się okazały obelisk upamiętniający 100 rocznicę uwłaszczenia chłopów oraz głaz - pomnik poświęcony bohaterskiej walce żołnierzy Armii Krajowej.
Dzieje ziemi sterdyńskiej wiążą się z historią trzech wielkich rodów: Kiszków, Ossolińskich i Krasińskich. Im to Sterdyń zawdzięcza rozwój i sławę. W latach 70-tych XIX wieku Sterdyń stanowiła jeszcze centrum północnej części
powiatu sokołowskiego, posiadając zasobny dwór, kościół murowany, sąd gminny, pocztę, aptekę, murowany szpital na 35 łóżek. Niestety na przełomie wieków straciła na znaczeniu, gdy sąd gminny przeniesiono do Kosowa Lackiego, a szpital został bezpowrotnie zamknięty w 1907 roku.
W 1915 roku wycofujące się wojsko rosyjskie spaliło znaczną część miejscowości.
Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku ludność Sterdyni i okolic, odbudowała osadę i zaczęła rozwijać działalność społeczną i gospodarczą. Mimo rozwoju nie uzyskała jednak ówczesnej świetności.
Terytorium gminy Sterdyń zarówno w trakcie rozbudowy jak i w okresie międzywojennym było zdecydowanie obszerniejsze.
Obecnie gmina Sterdyń zajmuje powierzchnię 13 003 ha z czego połowę stanowią grunty orne. Lasy zajmują tu powierzchni 2617 ha (20% ogólnej powierzchni) w tym lasy państwowe 243 ha, lasy prywatne 1981 ha i lasy pozostałych właścicieli 393 ha. Część terenu Gminy Sterdyń położona jest w obszarze chronionym Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego. Są to najcenniejsze fragmenty Ekologicznego Systemu Obszarów Chronionych tej części Polski, charakteryzujący się bogatą bioróżnorodnością i unikalnymi formami krajobrazu naturalnego.

Herb gminy
Herb i flagę Gminy Sterdyń ustanowiła Rada Gminy uchwałą Nr XXX/170/01 z dnia 27 grudnia 2001 r.
Herb Gminy nawiązuje do historii i tradycji Sterdyni. Srebrno - złoty topór w czerwonym polu ma bezpośrednie odniesienie do herbu Topór, którym pieczętowała się znana i zasłużona dla ziemi sterdyńskiej rodzina Ossolińskich. Czerwony mur z basztą nawiązuje do posiadania w przeszłości praw miejskich. Czarny kruk ze złotym pierścieniem w dziobie, siedzący na podkowie z krzyżem odnosi się do herbu Ślepowron, którego używała inna znana rodzina dawnych właścicieli dóbr sterdyńskich - rodzina Krasińskich.